Triumwirat w Rzymie
Trzej najważniejsi politycy rzymscy zawierają nieoficjalną ugodę. Zawiązując triumwirat chcą złamać potęgę senatu.
60 przed Chr. Zawiązując tajny układ trzej najważniejsi ludzie w Imperium Rzymskim chcieli wzmocnić swoje wpływy. Tym samym owi trzej politycy znaleźli się na drodze ku szczytom władzy.
Gnejusz Pompejusz (106^18 przed Chr.), wódz opromieniony sławą zwycięstw. W 71 przed Chr. pokonał ostatnich zwolenników przywódcy powstania niewolników, Spartakusa. Ze względu na swe zdolności taktyczne otrzymał w 67 przed Chr. nadzwyczajne pełnomocnictwa do walki z korsarzami, a rok później naczelne dowództwo w wojnie z królem Pontu, Mitrydatesem VI. W 63 przed Chr. zdobył Jerozolimę i utworzy! prowincje rzymskie Syrię i Cylicję. W następnym roku powrócił do Rzymu, gdzie odbył triumf, ale senat odmówił spełnienia jego dalszych żądań.
Marek Licyniusz Krassus (115-53 przed Chr.), bankier. W sprawach finansowych uchodził za geniusza i był najbogatszym człowiekiem w Rzymie. Miał także swój udział w stłumieniu powstania niewolników. W decydującej bitwie pokonał siły Spartakusa, który zginął w bitwie, a jego zwolenników ukrzyżowano. W 70 przed Chr. wspólnie z Pompę -juszem przyczynił się do przywrócenia urzędowi trybuna ludowego jego pierwotnej politycznej funkcji. Gajusz Juliusz Cezar (100-44 przed Chr.), doświadczony i żądny władzy
polityk. Jako były kwestor w Hiszpanii przeprowadził w 65 przed Chr. wspaniałe igrzyska, które bardzo zwiększyły jego popularność wśród ludu rzymskiego. W 61-60 przed Chr. jako namiestnik sprawował rządy w prowincji Hiszpanii, gdzie wykazał się wielką zręcznością polityczną. W 60 przed Chr. powrócił z Hiszpanii do Rzymu, by ubiegać się o urząd konsula. Jego zamiary napotkały jednak na opór senatu. W tej sytuacji doszło do zbliżenia Pompejusza i Cezara. Rozgoryczeni wobec decyzji senatu zawarli wraz z Krassusem tajemne przymierze, które przeszło do historii pod nazwą pierwszego triumwi-ratu i zostało przypieczętowane małżeństwem Pompejusza z Julią, jedyną córką Cezara. Trzej uczestnicy triumwiratu przyrzekli sobie nie podejmować żadnych działań, które nie byłyby akceptowane przez całą trójkę.
Jednym z celów, dla których zawarty został triumwirat, było nadanie ziemi weteranom Pompejusza i uznanie jego zarządzeń na Wschodzie. Cezar żądał dla siebie dowództwa nad armią po upływie kadencji konsula, Krassus zaś obiecywał sobie po tym porozumieniu zabezpieczenie swoich finansowych i gospodarczych interesów. Trzej politycy mieli odpowiednie siły i środki do realizacji swoich celów.